De Andes: habitat en wilde dieren
De Andes vormen de dramatische, ruige ruggengraat van het continent Zuid-Amerika. Dit gebergte verschilt van de Rocky Mountains en de Himalaya doordat het veel droger is, met minder plantengroei. Op de eerste dag van je nadering zul je cactussen, taai gras en enkele wilde bloemen zien, waaronder geel-gecentreerde calandrinia's en misschien enkele orchideeën.
De begroeiing is zeer beperkt op de aanlooproute en verdwijnt volledig boven 3500–4000 m13,123 ft, terwijl ze in de Himalaya aanhoudt tot ongeveer 5000 m16,404 ft. Na weken van dorre grijstinten en bruine kleuren van puin en rots, zullen je ogen hunkeren naar groen en bloemen. Het eigen boekje van het provinciaal park merkt het psychologische effect hiervan op: sommige experts geloven dat klimmers de droge 6962 m22,841 ft van Aconcagua kunnen ervaren als zo'n 8000 m26,247 ft op een groener gebergte elders.
De relatief weinige soorten die hier overleven, vertonen opmerkelijke aanpassingen aan de hoogte en het extreme weer. Er zijn lage steppeachtige struiken en wat open weiland, maar de omstandigheden houden planten klein en laag. Met zo weinig begroeiing kunnen weinig dieren overleven (voornamelijk wat hagedissen op de lagere hellingen) hoewel er meer dan 60 vogelsoorten zijn geregistreerd in het Park, waaronder de condor en de águila mora (buizerdadelaar met zwarte borst).
Fauna
Zoogdieren zijn onder meer bergmuizen, rode vossen en Europese hazen. Er zijn grote kuddes grasetende guanaco's (een lang, slank familielid van de lama) samen met enkele puma's die op hen jagen. Bergmuizen overleven de winter door te hiberneren in hun holen, terwijl meer mobiele soorten zoals guanaco's, vossen en de meeste vogels naar lagere hellingen trekken tijdens winterse sneeuwval. Als aanpassing aan de kou zijn de bergdieren over het algemeen groter dan hun soortgenoten in de laaglanden, met dikkere vacht om warmteverlies te beperken.
Realistisch gezien zul je tijdens je tijd op Aconcagua waarschijnlijk weinig wildlife zien buiten vogels en mogelijk enkele guanaco's, eerder op de Vacas-routes dan in het drukkere Horcones-dal. Net als andere kameelachtigen kunnen guanaco's lange periodes zonder water overleven, wat hen goed geschikt maakt voor de Andes.
